Nieuwe rendering clubhuis Xenios.jpg

Hoofdsponsor

Clubcard

Lid worden?

Verslagen

12 sep Heren 1
27 sep Heren 1
6 sep Heren 1
15 sep Heren 1
12 mei Heren 1

Sponsoren


Vandaag jarig

Lotti Arts
Mink van der Meijden

R.H.V. Leonidas H1 - Heren 1: 0 - 0

Gespeeld op: 12-9-2021

Wedstrijdverslag Leonidas H1 – Xenios H1  (12 september 2021)

Op een nazomerse zondagmorgen bevond ik mezelf in een nog naar vers leer riekende Audi op de A4 in de richting van Zuid Holland. Met verbluffend weinig weerstand gleed de slee over het brede asfalt, en ik betrapte mezelf op het feit dat ik nerveus was. Koude druppeltjes zweet gleden uit mijn oksels naar beneden langs mijn zij en ik drukte mijn armen langs mijn lichaam om ze op te laten nemen in het katoen van mijn shirt. Onrustig keek ik uit het raam en het lukte me maar half om de gesprekken te volgen die tijdens de rit in de wagen plaatsvonden. Ik werd overvallen door een gevoel dat ik lang niet had gehad maar wat ik ogenblikkelijk herkende. Wedstrijdspanning. Geen vervelende spanning, zoals je die kunt voelen wanneer je iets engs gaat doen, zoals bungeejumpen ofzo, maar de gezonde spanning die je voelt wanneer er iets te winnen valt. Of verliezen in ons geval. Want op zondag 12 september, de dag van de eerste competitiewedstrijd van het seizoen 21-22 reden wij, Xenios H1, met een hele duidelijke, simpele opdracht naar Rotterdam: winnen van Leonidas.

Roestig was de voorbereiding geweest, wat ook te verwachten viel na zoveel wedstrijden zonder druk op de ketel en een nieuwe samenstelling. Aan het eind van vorig seizoen deed Xenios H1 een jas vol ervaring uit. De boomlange Niels Brouwer en de korte, watervlugge Ambrose op het Veld, samen goed voor de lengte van twee gemiddelde personen, vertrokken, beginnend aan nieuwe avonturen in nieuwe leefomgevingen en met nieuwe vrijetijdsbesteding, en werden aangevuld door jonge, frisse benen vol vers bloed. Tobias en Steyn werden overgeheveld uit de jeugd, en Emiel Willems kwam van onder de rivieren, zijn heil zoekend in de hoofdstad.

Enfin, een nieuw elan dus zogezegd, en dat was te zien op het veld. Vanaf het eerste kwart domineerden we de wedstrijd zoals gepland. We bepaalde het tempo en legden de havenstedelingen onze wil op. Kansen volgden. Schotkansen voor Severeijns en Scheen. Een harde corner van Hoogendam op het aluminium. Onfortuinlijk uitgespeelde countermogelijkheden. Het spel was oke, maar in de laatste fase bleken we onrustig, niet secuur en misten we connectie. Met 0-0 rust lag de wedstrijd nog open.

De wet van Murphy geldt in iedere sport, zo ook in het hockey. Al ben je nog zoveel beter dan je tegenstander, als jij hem niet maakt, dan kun je er vergif op innemen dat zij dat aan de andere kant wel doen. Een befaamd scenario lag op de loer, want ook in de tweede helft lukte het niet het veldoverwicht te vertalen naar het scorebord. De akelig pijnlijke brilstand bleek hardnekkig. De bal wilde er niet in. Opnieuw waren er schotkansen voor Scheen, Oosterwaal en De Graaff, maar niemand vond het net, en zo steeg de angst voor Murphy’s wet met de minuut. Gelukkig was daar van de Berg van Saparoea, de geroutineerde Amsterdamse sluitpost. Als baken van rust hield hij zijn doel schoon, en behoedde hij samen met de zeventig minuten lang gefocust spelende defensie het team voor een doemscenario. Zo eindigde de eerste officiële wedstrijd van 2021 in een doelpuntloos gelijkspel. De neutrale toeschouwer? Ook zij was geen winnaar.

De kop is er af, de messen zijn geslepen en de volgende wedstrijd is alweer bijna dichterbij dan de vorige. Op 19 september staat de topper tegen Huizen op het programma tijdens Super Sunday op ons aller Xenios. Wees erbij, want wij hebben u nodig.

Xenios H1.